Balance

Na één jaar home-office in Canada is de tijd gekomen om een balans op te maken. Onderstaand prachtig Business Performance Plan is daarvoor de perfecte kapstok.

Input
Mijn functieprofiel is nooit veranderd. Het grote verschil was de plaats en moment van uitvoering: tussen Oostkamp en Ottawa liggen 5495km en het tijdsverschil van 6 uur.
Het jaarplan voor mijn éénmansonderneming was ook niet anders. De resultaten van de periode in Canada moesten minstens even goed zijn als die van de vorige periode. Er waren geen bijzondere bepalingen, geen andere resultaatsgebieden. Kortom, hetzelfde werd verwacht van ME.

Doelen
Verschillende doelen werden bepaald en geformuleerd:
- Home: het contact met familie, vrienden en de collega’s levendig houden, zodat iedereen zou weten waarmee ik ME bezighield.
- Office: dat was hetzelfde als ‘Home’
- Employee of the Month: een begeerde eretitel creëren die medewerkers motiveert
- FunnyFact: een regelmatige nieuwsbrief om iedereen te informeren en enthousiast te maken over de nieuwe entiteit
- ME’n?: speciale dagen en opmerkelijke maatschappelijke gebeurtenissen bijzondere aandacht geven
- Travel: pogen om zoveel mogelijk van Canada te zien…
- %Beer: de Canadese industrie ondersteunen. Het is de enige industrie met geschiedenis die overgebleven is (naast bont en hout).

Condities
De condities vaststellen was eenvoudig. Er moest enkel een maatstaf gemaakt worden om de sneeuwhoogte objectief te meten. De weerscondities verrasten ons immers. Het was een lange, zeer lange winter van midden november tot midden april, een winter van 5 maanden sneeuw. Qua sneeuwval was het een bijna-recordjaar, qua koude gelukkig niet. De temperatuur varieerde tussen -24,5°C (3 januari 2008) en 32,5°C (8 juni 2008), echter zonder rekening te houden met de gevoelstemperatuur die deze extremen aan den lijve toch een tiental graden erger laat voelen. De vooraf vastgestelde lichamelijke conditie was prima, maar zou bijzondere zorg vragen door het beperkte woon-werkverkeer. Ontegensprekelijk is de wederzijdse invloed van de condities en de doelen op elkaar: op de juiste plaats op het juiste moment moet je de juiste man zijn.

Performance Indicatoren
Omdat deze prestatie-indicatoren toch gevoelig liggen, wordt hieronder als voorbeeld enkel op deze voor Travel dieper ingegaan. Canada is het tweede grootste land ter wereld (9 970 610 km²). Stel dat je 35 dagen verlof hebt en 52 weekends, aangevuld met 9 wettelijke feestdagen, dan geeft dat 35+52x2 +9 = 148 vrije dagen. Bijgevolg kan volgende berekening gemaakt worden: 9 970 610/148 = 67 369 km²/dag of anders gezegd je moet op elke vrije dag ongeveer 2,2 keer de oppervlakte van België (30 528 km²) bezoeken!

Processen
De processen nodig om je werkbelasting bij te sturen, zijn ook gekend als de 4D’s:
- Delete: doe weg wat je niet nodig hebt door het te bewaren.
- Do: doe het onverwijld, er zijn vijf minuten creatieve moed voor nodig.
- Delegate : laat iemand anders het doen. Ook bekend als “forward”.
- Designate : doe het later, er zijn meer dan vijf minuten nodig, en maak een actielijst.

Resultaten
Het meten en het evalueren van de resultaten kan het best door anderen gebeuren. Laat ME dus direct naar het volgende punt gaan, namelijk de…

Output
De jaarresultaten bevatten toch enkele opmerkelijke prestaties:
- Home-Office: Alles is in Canada perfect verlopen: het contact met de thuisbasis verliep steeds correct, de laptop werkte tiptop, de VOIP-telefoon funktioneerde prima, talrijke projecten kregen oplossingen uitgedacht. Ik zal net op tijd terug in België zijn voor de verandering van het VPN-systeem en een update van de CAD-software. Ik voel ME waarlijk de gelukkigste medewerker van het jaar.
- Employee of the Month: onze Canadese vrienden hebben ons vergast op een fantastisch afscheidsfeest in een échte cottage. We zullen hen missen. Anderzijds zijn we nog in het ongewisse wat familie en vrienden voor onze thuiskomst hebben voorbereid. We hebben hen gemist.
- FunnyFact: ca 30 liter yoghurt en 7 liter “sour cream” gegeten. Daarnaast 23, een gelukkig getal, 25-centmuntjes verzameld met een speciale kopzijde. Volgens enkele Canadese vrienden kan je Canada echter niet verlaten zonder eens in een meertje te zwemmen. We deden dat dus, maar in onze laatste week, brrrr... En in het laatste weekend, na enkele mislukte pogingen (slecht weer, kayaks op de cottage, …), hebben we uiteindelijk de echte ultieme Canadese ervaring gedaan : kano varen.
- ME’n?: Op elke Canadese verlofdag gewerkt en op elke Belgische verlofdag de Canadezen uitgelachen die aan het werken waren.
- Travel: Dankzij de fantastische reisbegeleiding van Travelimbo NV, hebben we de Stille Oceaan voor het eerst in ons leven gezien. Verder zijn we er ook in geslaagd de Atlantische Oceaan niet te bereiken en de Prairies en het Hoge Noorden over te slaan, wat quasi iedereen doet…
- %Beer: Een zestigtal verschillende Canadese bieren werden gedronken en geproefd.
En dan was het jaar voorbijgevlogen, we keerden terug naar België, na het oplossen van het gewichts-en plaatsvraagstuk van de bagage. Gelukkig wogen onze verrijkte geesten niet mee...

Out-of-Office

Geen paniek, we zijn niet failliet. De burelen van ME zijn gesloten wegens jaarlijks verlof.

A mighty day for ME

Het is op zijn minst gek te noemen, vandaag viert het grote moederbedrijf van ME zijn eerste verjaardag als onafhankelijke entiteit. Hoewel de uitgebreide feestelijkheden hier slechts vanop afstand meegevierd worden, komt er bij ME spontaan het volgende gedacht op. Bij een verjaardag hoort toch een cadeautje en wat zou ik kunnen meebrengen vanuit Canada?

Lang heb ik niet moeten nadenken voor het ideale geschenk. Het werkritme door het tijdsverschil zal ik niet kunnen meebrengen, al is het nog zo perfect: eerst je mails lezen, dan alles afstemmen met collega's via telefoon of vergadering en tot slot geconcentreerd je eigen taken doen. Neen, dat lukt spijtig genoeg niet, nochtans is het projectmanagement zoveel efficiënter omdat de nodige acties en status van elke project bondig vastgelegd zijn.

Als geschenk zou ik wel iets essentieel meebrengen, namelijk "creativi-tijd". Het is de tijd die elkeen moet nemen om ongestoord na te denken over creatieve oplossingen voor bestaande technische problemen of nieuwe concepten. Wie zou daar niet blij mee zijn?

En om deze periodes voor jezelf te scheppen is deze dobbelsteen uitgedacht. Als dat geen cirkelredenering is...
Als je een dringende vraag krijgt of in je denkwerk gestoord wordt, gooi je de dobbelsteen voor het antwoord. Omdat er maar drie vlakken zichtbaar zijn, worden hier alle antwoorden opgelijst. Ze spreken voor zichzelf...

- Take a break - May be - Tomorrow - NO! - What do you mean? - The only one who got all his work done by Friday was Robinson Crusoe

En lukt het niet met de dobbelsteen, dan kan je misschien wel troost vinden op deze site van briljante mislukkingen.

Home-work-out: Dodgeball

Het begon met deze simpele vraag: Hoe zal ik m’n conditie onderhouden in de lange Canadese winter? Sindsdien hebben zich een aantal gebeurtenissen afgespeeld als in een scenario van een goede reality-soap. Elke aflevering boeit, telkens zie je uit naar volgende week want het einde blijft voorlopig onbestemd.

Cast
Ik had ME ingeschreven voor recreatief Dodgeball in de OSSC, de Ottawa Sport and Social Club. Onze dodgeball-cast (First Crusaders) bestond uit “The Average Canadian”. Wendy-Ann en Mike waren collega’s van Ineke. Randy, een helpdesk-computer specialist en Brian, een juridisch adviseur, gaven me vaak een lift. Rhonda was een consultant voor charity-organisaties en Norman had Ball als achternaam, om maar enkele teamleden te vermelden.

Spelscenario
Dodgeball wordt bij ons ook trefbal genoemd. Het spel wordt vooral door kinderen op school gespeeld. Onlangs is hier wel reactie op omdat kinderen als “human targets” gebruikt worden. Op het speelveld staan twee teams tegenover elkaar. Elk team heeft zijn eigen speelhelft en stelt telkens zes spelers op, waarvan er minstens twee vrouw zijn. Emancipatie is hier geen loos woord.
Men start met de rug tegen de muur met twee speciale mousse ballen, men roept “3-2-1 Dodgeball” en het spel kan beginnen! Het doel is simpel: elimineer alle spelers van het andere team. Je moet natuurlijk wel op je eigen speelhelft blijven hé. De basisregels zijn ook eenvoudig: als je een tegenspeler rechtstreeks met een bal raakt, is hij uit. Maar als je zijn hoofd raakt (headshot), lig jij eruit! Als de tegenspeler de bal kan vangen, ligt de werper eruit en mag bovendien een uitgegooide tegenspeler terug in het spel komen! Daarnaast kan je met een bal ook altijd een andere bal afweren. Een bal wordt ongevaarlijk (dead) als hij vooraf de grond raakt. Een uitgeschakelde speler gaat met het handje omhoog van het veld en sluit achteraan de rij geëlimineerde spelers aan, want het principe “eerst-uit, eerst-in” geldt.
Als je nu denkt dat het een simpel spelletje is dan heb je het goed fout. Er bestaat een gans arsenaal van worpen. Na elke match doet je werparm gegarandeerd nog enkele dagen pijn. Dus enkele leuke home-office-stretching-oefeningen zijn geen overbodige luxe en perfect geschikt voor aan je bureau of de copy-machine....
Een bal vangen is al evenmin gemakkelijk en zeker een keiharde worp (bullet) niet. En tot slot is het ontwijken van meerdere ballen die tegelijk naar je toekomen, niet te onderschatten, al denk je continu aan “The five D’s of Dodgeball: Dodge, Duck, Dip, Dive and ...euh... Dodge”.

Synopsis
In de gym van verschillende locale basisscholen spelen de First Crusaders tegen elf andere teams met ronkende namen als Mudslingers, The Mating Penguins and Whole Lotta Trouble. Soms winnen ze met verve, soms worden ze met fortait cijfers naar huis gespeeld maar vaak is het een dubbeltje op zijn kant dat net verkeerd valt. Toch is steeds plezant want de meest sportieve avond van de week wordt regelmatig in de pub afgerond met bier en chicken wings. In de play-off fase eindigen ze als eerste van hun groep, maar overall is dat de achtste plaats. Hierbij de trailer en enkele sfeerbeelden.



The Sequel
Het winterseizoen is afgelopen, maar met een nieuw team neem ik deel aan het “Canadian Beach Dodgeball Championship Series 2008”!
Vergis je niet: dit is een echt professioneel kampioenschap met een grote prijzenpot (C$1300 voor de winnaar!) en de onheilspellende tagline: My game, my pain. It’s how you play. En het wordt op zand gespeeld! Op Youtube vindt je deze promotiefilm van het vorige tornooi.

Ons team kreeg de naam “Ottawa Bullets” en het ontwerp van de T-shirt werd ME toevertrouwd. We verbeterden onze techniek op verschillende oefenavonden, deels met The drinking team with the dodgeball problem en hadden veel plezier. Bezoek onze fansite maar eens.

Hierbij een korte samenvattig van de dag van de waarheid. Op een afgelegen veld heeft men enkele beachvolleybalterreinen omgevormd tot dodgebalvelden. Er zijn wel enkele afwijkende spelregels. Ten eerste zijn headshots toegelaten, ttz je moet het veld niet verlaten. Ten tweede liggen je twee ballen nabij de middellijn, dus ofwel spurt je ernaartoe of wel net niet, kwestie van tactiek... Eerst speelt men in vier poles met zes ploegen voor de kwalificatie. De Ottawa Bullets zitten in een pole met toevallig ook hun oefenteam (derde) en de latere winnaar. Alhoewel de Ottawa Bullets tussendoor sukkelen met het opstellen van de regentent (er was geen handleiding), plaatsen ze zich toch voor de "money round" door winst in twee van de vier matchen. Ze eindigen 11de op 24 ploegen. In de achtste finales worden ze evenwel kansloos uitgeschakeld, de C$ 165 voor de verliezer in de kwartfinales blijft een droom. Ze danken de geweldige fanclub met o.a. Ineke en Nicole en genieten na van de prachtige ervaring.

Teambuilding at Ottawa Race Weekend

Een sportevenement als teambuildingsactiviteit over de verschillende afdelingen heen is altijd perfect. Maar dit jaar was Dwars door Brugge (15km) niet mogelijk. Als alternatief stond het volledige personeelsbestand van ME om 9u aan de start voor de halve marathon van Ottawa (21 km), toevallig op hetzelfde tijdstip (15u) dat ook de 2okm van Brussel vertrok. Hieronder vind je het parcours en het hoogteprofiel, want er zaten inderdaad een paar nijdige hellingen in!

Er is natuurlijk wel een klein verschil met beide loopwedstrijden.
Ten eerste de afstand: als je in Brugge al aankomt heb je dan nog 6km voor de boeg. Dat is nog eens de helft meer. Ook de lastigste laatste kilometer ligt ten opzichte van Brussel nog een kilometer verder.
Ten tweede het tijdstip van lopen: we stonden om 7u op om tijdig aan de start te staan. Voor je ochtendtoilet stond je in de gebruikelijk lange file voor zo'n loopevenement, terwijl in je maag het stevige ontbijt, je enige brandstof, nog aan het verteren is.
Tot slot de weersomstandigheden van de race: 's ochtends was het nog een frisse 10°C, maar op die windstille zonnige dag klom de temperatuur tot 25°C.
Maar dat kon ME niet beletten te finishen in 1:49:45.0 ! Dat komt neer op een gemiddelde van 11,48 km/u. Voor de rest van de statistieken, dat is de 1503-ste plaats op 9000 deelnemers en waarschijnlijk de eerste Belg... De beloning: een prachtige medaille met persoonlijke inscriptie. Het mooiste moment onderweg: de Alexandria-brug overlopen, je was dan zowat halfweg...
Maar deze prestatie verdwijnt in het niets vergeleken wat Terry Fox deed in 1980: hij liep met een kunstbeen 143 dagen elke dag een Marathon. Met zijn Marathon of Hope wou deze kankerpatient geld inzamelen voor onderzoek. Zijn tocht die begon in Oost-Canada aan de Atlantische Oceaan, bracht hem 5376km ver maar niet tot zijn einddoel, de Stille Oceaan in West-Canada. Hij moest stoppen omdat de kanker terugkwam en uiteindelijk door de ziekte stierf. Zijn nalatenschap is evenwel groter dan hij kon vermoeden: er zijn Terry Fox runs overal ter wereld, hij is de eerste Canadees op een muntstuk in circulatie, heeft standbeelden en straten, scholen etc dragen zijn naam... terecht één van de Greatest Canadians
Let ook op de dikke pak sneeuw die op 15 maart nog altijd in Ottawa lag...

Working Holiday

Twee weken zijn we in België geweest. Twee weken die nu eens dagen leken en dan weer maanden. Het waren hoe dan ook heel intense weken, zowel op het werk als erna. Jazeker, er werd hard gewerkt, zonder in detail te treden: mijn supervisor heeft mijn huisarbeid beoordeeld, de neuzen van ons projectteam staan weer in dezelfde richting en enkele onderzoeken werden door mij voor eens van dichtbij opgevolgd. En eenmaal voorbij de draaideur moesten allerhande administratieve zaken geregeld worden van nieuwe elektronische identiteitskaart tot huurhuiszaken. Gelukkig vonden we ook wat vakantierust en veel gastvrijheid! Het logeren en tafelen bij familie en vrienden als in een poepsjiek hotel werd gecombineerd met gezellige reünies en een Pecha Kucha. Dat is een nieuwsoortige presentatievorm met 20 slides die elk slechts 20 seconden blijven staan. Ons thema was “Canada inside-out” en werd gebracht voor een select publiek…en het gerucht dat we speciaal waren overgekomen voor een concert van Lady Linn & The Magnificent Seven (de Vlaamse Amy Winehouse) is niet waar, hoewel we niet ontkennen dat we een concert bijwoonden.
Het gekke aan onze korte werkvakantie in eigen land was dat de verwondering voor al het bekende weer kinderlijk groot was en dat we ons bij vrienden en familie altijd onmiddellijk thuis voelden. Laat ME het dus bij een dankwoord zonder opsomming houden, of beter nog dit uitzicht op onze geliefde stad vanuit de penthouse van onze tweede overnachtingweek zegt meer dan woorden. Het was fijn even terug te zijn.

Het is moeilijk om zeggen waar we nu thuis zijn, hier en daar voelt vertrouwd. Maar geef gerust je gedacht met een comment. Enkele mogelijke definities volgen hieronder.
Mijn thuis is waar….
- mijn Stella staat, of West-Vleteren of Delirium Tremens… OF mijn Beerstore is
- ik mijn “schoon” familie hoor en zie achter de schermen OF op het scherm
- mijn ene vrienden zijn OF mijn andere vrienden zijn
- mijn collega’s zitten OF mijn laptop staat
- mijn home mijn office is OF de brandstofprijzen records breken
- mijn dualband-GSM werkt OF … is onbereikbaar zijn net een zegen?
- de fluitketel fluit OF de waterkoker afklikt als het water warm is
- Ineke mijn ontbijt maakt OF ik de ochtend voor mij alleen heb
- het samenleven met verschillende culturen of de regering werkt/niet werkt (schrappen wat niet past)
- mijn jetlag het minst is

Enkele sfeerbeelden van onze vliegtuigreis terug naar Canada voor diegenen die de moed nog niet opgegeven hebben onze werkomgeving hier te bezoeken.

5-S+1

De andere kant van home-office is natuurlijk home, maar dat neemt niet weg dat de bekende 5-S van de office ook hier wordt toegepast. Slordigheid en gebrek aan properheid leiden immers makkelijk tot ongevallen. Struikel- en valgevaar bij rondslingerend materieel, risico op uitglijden over water- of vetvlekken, het zijn maar enkele voorbeelden die iedereen herkent. Het 5-S-systeem streeft een propere, goed georganiseerde en overzichtelijke werkplaats en nette leefruimte na. Op die manier neemt vanzelf ook de arbeidsveiligheid en de huiselijke gezelligheid toe.
Laat ME hier voor jullie de eenvoudige optelsom van 5-S+1 maken:

S-chotelvod
Na de gastronomische maaltijden in onze refter, moet de afwas gedaan worden. Het servies is beperkt tot 3 grote en 2 kleine borden van verschillende design, 3 borden met een haan erop en 4 glazen sla-borden. Aan bestek is er daarentegen geen gebrek. En ook qua kookpotten kunnen we niet klagen met o.a. een steamer-pot. We hebben geen microgolf, maar naast de vier kookplaten is het fornuis uitgerust met een zeer goede oven. Terwijl je de schotels wast, kan je denken aan de beloning van een lekker kopje thee. Was en wacht af tot het fluiten van de super-simpele waterketel, bestaand uit een plastic ketel met een teut met een fluitgat en een snoer (geen schakelaar, zelfde teutgat voor vullen en legen).

S-pons
Ramen lappen op het eerste verdiep is hier geen nachtmerrie. De nieuwe ramen met dubbel glas bestaan uit twee delen en hebben een ingewikkeld systeem dat volgende bewegingen mogelijk maakt. Je kunt het onderste deel naar omhoog schuiven. Je kunt het bovenste deel naar beneden trekken. Je kunt beide delen apart uit het raamkozijn nemen. Je kunt beide delen naar binnen laten roteren en openklappen. En die laatste beweging heb je nodig om de ramen zowel van binnen als van buiten te kuisen. En als extrafunctionaliteit is elk raam voorzien van vliegengaas, dus je hoofd buitensteken gaat niet. Het vergde alleen wat hoofdbrekers om al die raambewegingen te ontdekken.

S-tofzuiger
Alle kamers hebben vast tapijt behalve de sanitaire ruimte en de keuken. Op regelmatige tijdstippen halen we dus de “Little Shark” uit de kast. Dat is de stofzuiger. Hij is wat kapot, de knoppen voor het snoer en aan-uit werken niet meer, dus je moet de stekker direct in stopcontact steken. Verder zijn de slang en de zuigerstang in plastic slechts losjes met elkaar verbonden. Hij mag dan wat lawaaierig zijn en niet zo goed zuigen, maar wie heeft een stofzuiger voorzien van twee Ganesha-stickers?

S-chuurborstel
De ballaton-vloeren van ons appartement moeten natuurlijk ook regelmatig gekuist worden. Maar hier kent men precies geen schuurborstel, wel een zwabber of wat wij hebben, zo’n Rubbermaid Cellulose Squeeze Mop. Dat is een soort superabsorberende spons op een steel. Verder is er op de steel ook een stuk gemonteerd dat over 180° kan roteren en waarmee je zo die spons kan uitduwen zonder je handen vuil te maken. Met dit multifunctionele ontwerp zijn nat-, schoon- en droogmaken niet gescheiden. Maar of dit prachtige staaltje van design en vernuft ook werkelijk proper maakt, daar heb ik toch mijn twijfels bij…

S-trijkijzer
In de kelder beschikken we over een gemeenschappelijke was- en droogmachine met verticale draaitrommel. Gelukkig staat er geen slede voor muntjes op maar is het gebruik inbegrepen in de huur. We hebben een standaardafloop voor de was. Het begint bij het sorteren van het vuilgoed. Dan doe je achtereenvolgens het wasmiddel en het vuilgoed in de trommel. Dan stel je de wasmachine systematisch in. De load size van small tot extra-large bepaalt het waterniveau. De temperatuurregeling is beperkt tot cold (18°C), warm (37°C) en hot (60°C). De laatste keuzeknop is afhankelijk van het type was. Dan trek je die knop uit en even later zou alles proper moeten zijn. Nu ja, men mag niet te kritisch zijn, en na het wassen komt het strijken en dat is overal hetzelfde. Zelf met onze beperkte kleerkast, blijft er altijd een berg weg te werken.

Met het toepassen van de bovengenoemde 5-S is ons appartement toonbaar en leefbaar. Maar toch ontbreekt er nog iets om alles compleet net te maken. Voor het effectief scheiden, sorteren, schoonmaken, standaardiseren en systematiseren hebben we nog een extra-S ter beschikking. Het onmisbare bonusonderdeel is een…

S-hoppingzak
De veelzijdigheid van een shoppingzak is niet te overschatten. Enkele nuttige en praktische toepassingen zijn: vuilniszak, zak voor sportschoenen, zak voor vuilgoed op reis, vershoudzak voor groenten in de frigo, etc. Maar zijn primaire functie blijft natuurlijk gewoon shoppingzak. Het is ongelooflijk hoe de winkels je hier plastic wegwerpzakjes in alle maten meegeven. Als je ze niet tegenhoudt, kom je elke winkel buiten met minstens 3 zakken, ook al kocht je maar enkele producten. Daarom trachten we meestal een oude zak voor onze volgende boodschappen te hergebruiken. De zakken mogen dan al bio-afbreekbaar zijn, een zak minder is altijd beter. Maar meestal ga ik met een handige trolley-rugzak om boodschappen. Al zijn de winkels niet zo ver, het is niet moeilijk om zwaargeladen met boodschappen thuis te komen .

The role of working memory in driving

De titel doet waarschijnlijk vele wenkbrauwen fronsen. Toch ligt de verklaring voor de hand als je bekend bent met het onderzoek van de founder. Ik zal me wel beperken tot het basisgedeelte van het experiment en je dus niet lastig vallen met de cognitieve psychologische implicaties want dat overstijgt mijn kennis. De founder had voor ME op 16 januari immers een ritje met de driving-simulator kunnen regelen!
Het doel van het onderzoek is na te gaan of bij voorbeeld navigatiesystemen onze rijvaardigheid verminderen of niet. De besluiten zouden een grote invloed kunnen hebben op het ontwerp of de ontwikkeling van deze systemen die net onze veiligheid zouden moeten verhogen. Wat moest ik doen? Enkele simpele taken die bepaalde hersengedeeltes aanspreken uitvoeren, apart en al rijdend. De ene taak was het vergelijken van de hoek van de wijzerstand met een referentie-tijd. De andere taak was het herkennen van een referentie-klank in een gesproken woord. Inderdaad, heel simpel... Het rijden was ook eenvoudig, altijd rechtdoor en met een "automatic". Gewoon verstand op nul en rijden, zou je dan denken, maar dat was het niet, maar wel eerst optrekken en dan een constante snelheid van 5okm/u houden zonder van je baanvak af te wijken! En ondertussen je moet letten op de positie van de andere wagens want die moet je straks op een blad noteren, en ondertussen nog even die secondaire taken uitvoeren...
Hoe dan ook de twee uur durende marteling was heel leuk. En ik heb weer wat rijervaring opgedaan, voor ik opnieuw de Belgische of Canadese wegen onveilig zal maken.
PS: ze hebben hier ook een flight-simulator

Adam’s helpful tips to become a more productive home-office worker

Misschien lijkt de home-office van ME je wel de hemel op aarde, iets om jaloers op te zijn. Onmiskenbaar heeft thuiswerken zijn voordelen, waarvan de belangrijkste ongetwijfeld het feit is dat ik hic et nunc in Ottawa ben. Toch is het geen evidente stap. Deze nuttige tips hebben ME goed geholpen bij de omschakeling van “eilandbewoner” naar “thuiswerker”. En laat het anders professionele nieuwjaarswensen zijn.

#1 Keep your desk clutter-free --- Hou je bureau kraaknet
Gelukkig laat de aard van mijn werk en de vele database-systemen toe om echt papiervrij te werken. Tot mijn verbazing lukt dat zelfs beter dan gedacht, hoewel je bij complexe taken als een maatbeoordeling natuurlijk veel documenten hebt openstaan. Dit betekent dat het belang van orde en netheid op computer nog belangrijker wordt. Die virtuele kuisheid slaat op je mails, je projectstructuur en zelfs de naamgeving van je bestand, wil je alles snel terugvinden. Wegens de traagheid van de servers in het moederbedrijf, moet je echter via een lokale kopie werken en dus alles knippen en plakken om je informatie correct te houden.

#2 Don’t loose sight of your goals --- Hou je doel in het vizier
Niet meer onder de vleugels van het moederbedrijf, is je eerste gedacht misschien te profiteren van die ongekende en ongebreidelde vrijheid. Na die gedachte van 1 seconde besef je dat men je doen en laten meer dan vroeger gade slaat omdat je niet meer in de massa verdwijnt. Je werkt dus meer taakgericht, meer termijngericht, meer… Er is maar één ding dat telt: is het gedaan? Cruciaal is weten wat en wanneer je iets moet doen, en dat alles duidelijk maken, moet ervoor zorgen dat je werklast gekend is en de werklust blijft.

#3 Minimize distractions --- Laat je niet afleiden
Een keerzijde van de medaille van thuiswerken is zeker dat je geen collega’s hebt. Door het tijdsverschil slaapt je collega trouwens terwijl je werkt of toch gedurende een deel van je werkdag. Mijn werkplek zelf is gelukkig een oase van rust die toelaat heel geconcentreerd te werken. Verder laat ik in het midden of het onwetend zijn van alle geruchten, van de kleine of grote persoonlijke belevenissen van collega’s etc. een zegen of een vloek is, maar ik moet zeggen dat ik dat menselijk contact in klank of beeld heel erg apprecieer zonder te zeggen dat ik het nu mis.

#4 Take breaks for exercise --- Oefen in het rusten
De weg van “home” naar “office” is tezelfdertijd kort en lang. Zoals al aangehaald zijn ze slechts met een dun streepje gekoppeld én gescheiden. Een goed evenwicht vinden is niet evident omdat het dezelfde ruimte betreft. Opdat die ruimte geen leef-en werkcel van een kluizenaar zou worden, zoek ik regelmatig de buitenwereld op. De lichamelijke conditie en de huishoudelijke taken zijn andere pijnpunten.

#5 Don’t forget to praise yourself --- Vergeet niet jezelf te prijzen
Uit het oog ziet niemand hoeveel moeite iets kost of hoe gemakkelijk het probleem opgelost werd, behalve jijzelf dan. Je bent je eigen baas, dus waarom zou je jezelf niet af en toe eens een schouderklopje geven? Anderzijds is wat 360°-feedback goed om met je de voeten op de grond te blijven. Hoewel je dagelijks met je collega’s via internet communiceert, kan niemand uit het oog verliezen dat je hier op een éénmansbewoond eiland zit met je eigen kennis als overlevingspakket. Misschien tijd om nog eens een patent te schrijven?

#6 Change your mood by changing your scenery --- Verander je humeur met je uitzicht
Mijn venster op de wereld is het raam bij mijn bureau. De zon komt op over de huizen, de straat begint te leven, de bomen krijgen vorm, het weer is veranderlijk, de wind drijft de wolken in de lucht, de zwarte eekhoorns verzamelen op de grond, vuilnis wordt gerecycleerd of opgehaald, er is post of er is geen post, vandaag geen telefoons meer, weetjes van BOBFM (Stream .. using Windows Media Player), groepen schoolkinderen stappen naar huis, het schemert en de duister valt, daar is ze weer….

One "Flu" over the Cuckoo's Nest

We willen een gezond bedrijf met gezonde medewerkers, want gezondheid gaat boven alles, zeker als je weet dat de gezondheidszorg in Canada voor niet-Canadezen zeer duur is. Daarom houden we ons goed aan grootmoeders wijsheid van "Een appel in de maag houdt de dokter thuis vandaag". Maar anderzijds hebben we even veel vertrouwen in de moderne geneeskunde. Dus onze zaterdagtrip was bepaald toen in het lokale krantje "Glebe Report" een artikel verscheen met de titel "Free flu shot clinic returns to the GCC on Nov. 17". De GCC is het Glebe Community Centre of het wijkcentrum van onze buurt. Het artikel vertelde dat griep 7-10 dagen duurt maar je er tot 6 weken last van kan hebben en dat 4000 à 8000 Canadezen per jaar aan griep gerelateerde complicaties sterven. Reden genoeg om net als in het moederbedrijf om onze prik te gaan.
Er stond een lange rij wachtenden, want de volledige bevolking, jong en oud en iedereen er tussenin, was de doelgroep. Na het invullen van een informatieblad, was het aanschuiven tot mijn beurt. De oudere mensen werden uit de rij gehaald en kregen gelukkig voorrang, de kindjes hadden ook een aparte behandeling. Er waren zeker een zevental verpleegsters tegelijk in de weer met vaccineren. Ik had een hele lieve verpleegster die me meermaals geruststelde. Na mijn prik in de linkerarm volgens de regels van de injectie-kunst, kreeg ik mijn plakker en bewijs mee. Laat de winter maar komen...

Company car on two wheels

Omdat je toch niet godganse dagen thuis kan zitten, heeft het management van ME beslist om voor de lokale verplaatsingen een vervoersmiddel aan te schaffen.
Om budgettaire redenen werd een tweedehandse mountainbike aangeschaft. Om een lang verhaal kort te maken: het is de oude fiets van de dochter van onze kantoormakelaar. De fietsenmaker Peter is even vriendelijk als eigenaardig. Elke dag zet hij een bord buiten met een diepzinnige spreuk. Zijn fietswinkel ligt achteraan in een gebouwtje en is bereikbaar via een soort passerelle. Rechts ernaast heb je de kapper en links, Irene’s Pub of anders gezegd de “Satellite office”.

En dit zijn de kenmerken van deze investering:
_____Merk: CCM.
_____Type: Ice.
_____Frame: Mega oversize.
_____Uitrusting: 18 versnellingen met handvatbediening. Off-road-banden. Zadel. Stuur. Remmen. Reflectoren.
_____Opties (maw niet aanwezig): Verlichting. Spatborden. Kettingbeschermer. Bel.
Dus een echt Canadees transportmiddel, inclusief enkele Canadese vlagjes op het frame. Probeer eens de 'Educative Zone' uit deze fietsenfabrikant van 1899: wedden dat je de Bike Trivia niet zonder fout kan oplossen.
En hier zie je dan de wielertoerist in vol ornaat, klaar voor een heroïsche fietstocht naar Champlain Lookout in Gatineau Park. In de achtergrond staat de veilige bergplaats, tevens de fundering van ons balkon achteraan ons appartement. Gevolgd door enkele sfeerbeelden van fietsen-in-het-park.

Een pittig detail: fietsdiefstal is hier ook een echte plaag. Een fietsslot is dus geen overbodige luxe. Aan de fiets hing er ook een fietsslot met een cijfercode van 5 cijfers van 1 tot 8, m.a.w. 8x8x8x8x8 of 32768 combinaties. Alleen, niemand wist de code en de kans om ze te vinden is quasi nul (0,0000305176 om exact te zijn)…
Ondanks zijn uitspraak dat hij het slot zou open krijgen, moest Peter opgeven. En toch is de code nadien gekraakt met hulp van de meetkamer van ME, wat meer zegt over de beveiliging van het fietsslot dan enig verstandelijk doorzicht.