woensdag 30 april 2008

Employee of the Month April

Deze lentemaand wordt de vakorganisatie van ME in de bloemetjes gezet: Travelimbo N.V. De eventmanager van de vakorganisatie is als het ware het alterego van de founder. Het belang van de wisselwerking met ME kan echter niet overschat worden. Met deze vakvereniging is ons lot sterk verbonden: zowel de hoofdreden waarom we nu in Canada zijn als de nevenactiviteiten hier ter plaatse alsook in België. Door de zeer persoonlijke en uitmuntende service heeft Travelimbo N.V. immers het exclusiviteitcontract voor het verzorgen van alle uitstappen gekregen. Externe bezoekers maken ook dankbaar gebruik van de vakkennis die in huis werd opgebouwd.
Het bovenstaande logo verduidelijkt hun filosofie. De wereld is rond dus breek uit je zwarte vierkant. Open je horizon en ga voor een topervaring, al draait alles om een schuine as. Zoek de balans tussen cultuur (gele aslijn) en natuur (groene weide). Het rechte pad, de gele weg, is ook het kortste tussen de moeilijkheden (bergen) door. Anderzijds staan de bergen ook symbool voor de kleine en grote toppunten. Het reisdoel kan zowel een koude (blauw) streek of een warme (rood) bestemming zijn. Maar tegelijk verwijst het hemelsblauw naar de daglucht en het rood naar het ochtendgloren of het avondrood, want elke dag op stap moet een mooie dag zijn. Het credo luidt dan ook “Come on dance the limbo, go lunatic with Travelimbo”

zondag 27 april 2008

It's all about the food

Liefde gaat door de maag en heimwee waarschijnlijk ook. Gelukkig is ME dat grotendeels gespaard gebleven, we moesten onze eetgewoonten slechts een beetje aanpassen. Hieronder volgen enkele typisch Canadese zaken:

Maple Syrup
Het eerste waar iedereen aan denkt als men Canada zegt is Maple Syrup of ahornsiroop. Hoewel ahornsiroop net als honing of agavesiroop ook onder de snelle suikers valt, bevat het toch zeer veel gezondmakende stoffen, waaronder veel vitamine C. Ahornsiroop is bij veel maaltijden dus “The Secret Ingredient” (= TSI). Om enkele voorbeelden te geven:
- als ontbijt: pannenkoekjes met TSI in het deeg en TSI erop.
- als lunch: bonen met TSI en een kotelet gecarameliseerd met TSI.
- als toetje: walnotenijs met TSI of yoghurt met TSI gezoet.
- als slaapmutsje: wat thee met TSI.


Cranberry en Blueberry
Beide bessen zijn oorspronkelijke Noord-Amerikaanse bessen en alomtegenwoordig.
De cranberry of veenbes is onvolprezen fruit, vol vitamine C en het zou de bacteriën die blaasontstekingen veroorzaken bestrijden. Je vindt het in zakjes verpakt om thuis klaar te maken maar ook in afgewerkte producten als muffins of bagels of rondom/in kaas. Kaas is hier trouwens duur en meestal zogenaamde cheddar.
De andere typische bes is de blueberry of de bosbes. Het besje is rijk aan antioxidanten, dus goed om het risico op kankers te verminderen en zou bovendien cholesterolverlagend werken. In vorm van muffins, bagels, yoghurt of smoothie (Blueberry Blast bij Zak’s), confituur of zelfs als fruitsap kan je het verorberen.

Basisproducten, maten en gewichten
Canada is een modern land met een hoge levenstandaard, dus alle basisvoedingsmiddelen zijn hier te verkrijgen. Het heeft een Angelsaksische achtergrond maar ook een grote Franse invloed. In de jaren 80 werd naar het metrische systeem (van Europa) overgestapt, maar er is nog veel van het imperial systeem blijven hangen.
Kort gezegd: nu eens is het gewicht in pounds, de andere keer is kilograms. Een pound (lb) is 453,60 gram, onderverdeeld in 16 ounces (oz.). Een gewicht wordt weergegeven in het aantal pounds plus het aantal ounces, bijvoorbeeld 14lb 12oz. Bier is nu eens een pint (ca halve liter), 20 oz. of dan weer 341ml. Het valt op dat de eenheden vaak heel raar zijn, wat vind je van bijvoorbeeld van 946ml? Dat zijn net 4 cups (1 cup is 237ml).
Melk kan je dan weer kopen in zakken, 3 zakken maken 4l melk. Een andere standaard drankverpakking is 2l. Boter is verpakt per 454 gr en meestal gezouten, waar vind je dat bij ons nog? Suiker is verpakt per 2kg en bloem per 2,5kg. Er zijn vele verschillende soorten bloem, maar dat zou ons te ver leiden, ik wil enkel nog vermelden dat er ontzettend veel kant-en-klaar bakmeel te verkrijgen is voor cheesecake, voor chocolademuffins, etc.

Labels en etiketten
Terugkomend op het bovenstaande melkkarton duidt 2% M.F. het vetgehalte aan. Vele zuivelproducten bestaan in verschillende gradaties (1%, 2%, 3,5% etc). Merk tot slot op dat “tastes like homo” niks anders wil zeggen dan “homogenized milk”, inderdaad melk is hier gepasteuriseerd en niet verwerkt via een UHT-proces (Ultra High Temperature).
Naast zulke productspecifieke aanduidingen hebt je het zogenaamde label “Nutrition Facts” met alle nuttige waarden voor je dieet. Zelfs het kippenei – en iedereen weet vanwaar dat komt – krijgt zo’n label. En wat vind je van deze nuttige informatie? De bereidingswijze voor "Chicken Cordon Blue" staat op het etiket!

Local & Organic
Voedingsproducten koop je in de winkel of op de markt. De reclamegazet heeft een apart formaat, net als alle kranten trouwens: tweemaal langer dan de breedte. De producten worden als serveersuggestie geafficheerd. Merk op de achtergrond onze hoogtechnologische waterkoker en kookplaten op. Spijtig genoeg ziet niet alles eruit zoals in voorgesteld, maar dat is een bekende marketingtruc, kijk maar op deze link. De klimaatopwarming, voedselveiligheid en consumentenbewustzijn promoten ook hier de biologische (Organic) of plaatselijke (Local) producten. De beste plek om die te kopen is op de markt, rechtstreeks van de teler. De bekendste in Ottawa is Byward Market, maar ook dichterbij onze straat is er de Farmers market. We kijken er naar uit als de markt zal openen midden mei.

Dagelijks brood
Een vraag op veel lippen is of je hier goed brood kan eten. Gelukkig is de “Wild Oat”, een goede bakkerij in onze buurt gevestigd. Ze hebben echt hemelse lavendelscones! Maar op onze straathoek is er ook de Kettleman’s Bagel Co. Daar kan je Montréal-style bagels kopen en eten. Een bagel is een hard rond broodje met een gat in en mag niet te verward worden met een doughnut. Een bagel wordt gebakken, een doughnut gefrituurd. Het deeg wordt eerst gekneed, dan gerold en tot een ring gevormd. Na het rijzen wordt het deeg gebakken in een houtoven. In het deeg zitten vaak verschillende extra-ingrediënten of het broodje heeft zaadjes aan de buitenkant . Men eet het belegd met boter, roomkaas of een ei. Onze favoriet is Cranberrie-Lemon. Maar er zijn ook speciaalzaken zoals Swiss Pastries waar we met Kerst de overheerlijkste Kerststolle ooit kochten… Ook de supermarkt heeft een broodafdeling. De broden worden ter plaatse afgebakken. Pumpernickel (=Roggebrood) en ook Belgian Bread zijn zeer lekker. Weet je trouwens voor welke producten er nog “Belgian” staat? Wel spruiten, witlof, chocolade, wafels en natuurlijk bier…

Uit eten
Ottawa kent zoveel restaurants als de multiculturele bevolking. Of je nu oosters, vegetarisch, chique of fast wil tafelen, er is voor elk wat wils. Maar een speciale vermelding verdient Zak’s dinner. Non-stop pops (free refills), reusachtige porties als de Lumberjack’s Breakfeast, gekke combinaties met klinkende namen als Betty’s Rocky Road Brownie (vanille-ijs met marshmallows en zoute pindanoten overgoten met fudge en twee brownies) of de fameuze dikke milkshake daar kun je toch geen nee tegen zeggen? Maar hetzelfde geldt ook voor het smullen met "stokjes" van de verfijnde sushi of fusion in het Japanse restaurant Joy. En …en …

zaterdag 19 april 2008

Life in the Glebe

Het verhaal begon toen we nog maar pas in Canada aangekomen waren. In onze buurt, de Glebe, verschijnt maandelijks het krantje de Glebe Report met lokaal nieuws en in de Oktobereditie werd opgeroepen om een gedicht in te zenden rond het thema "Leven in the Glebe". Men wou iedere ongepubliceerde poëet en Glebist de kans geven om uit de kast te komen. Dat was genoeg voor ME om in de pen te kruipen. De deadline was 14 december, maar die werd dan verlengd tot 15 februari en uiteindelijk zelfs 14 april. Ondanks dit voortdurende uitstel bleef het vertrouwen groot. Maar toen achteraf de winnaar een journalist van het eigen krantje bleek en de runner-up in een artikel genoemd werd, is er een miskende dichter bijgekomen. Hieronder het gedicht:

I feel the lively beat of your heart

I feel the lively beat of your heart
when I walk through your streets
from Queensway to Lansdowne Park
and that is all anyone needs.

No one knows what makes the Glebe
but every time you walk these streets
with houses all alike, none the same,
just like the people, everyone meets:

the postman smiles, the neighbours greet,
laughing children come back from school.
In the shops you find just what you need
and in the restaurants a world of food.

I cannot believe it’s the city’s centre
when I run along your waterways
or walk or skate on the Rideau Canal.
I enjoy my return and feel as always

the lively beat of your heart, restless,
in a reserved rhythm around me,
unravelled in many undefined ways,
matching, together with my heart beat.

zondag 13 april 2008

Working Holiday

Twee weken zijn we in België geweest. Twee weken die nu eens dagen leken en dan weer maanden. Het waren hoe dan ook heel intense weken, zowel op het werk als erna. Jazeker, er werd hard gewerkt, zonder in detail te treden: mijn supervisor heeft mijn huisarbeid beoordeeld, de neuzen van ons projectteam staan weer in dezelfde richting en enkele onderzoeken werden door mij voor eens van dichtbij opgevolgd. En eenmaal voorbij de draaideur moesten allerhande administratieve zaken geregeld worden van nieuwe elektronische identiteitskaart tot huurhuiszaken. Gelukkig vonden we ook wat vakantierust en veel gastvrijheid! Het logeren en tafelen bij familie en vrienden als in een poepsjiek hotel werd gecombineerd met gezellige reünies en een Pecha Kucha. Dat is een nieuwsoortige presentatievorm met 20 slides die elk slechts 20 seconden blijven staan. Ons thema was “Canada inside-out” en werd gebracht voor een select publiek…en het gerucht dat we speciaal waren overgekomen voor een concert van Lady Linn & The Magnificent Seven (de Vlaamse Amy Winehouse) is niet waar, hoewel we niet ontkennen dat we een concert bijwoonden.
Het gekke aan onze korte werkvakantie in eigen land was dat de verwondering voor al het bekende weer kinderlijk groot was en dat we ons bij vrienden en familie altijd onmiddellijk thuis voelden. Laat ME het dus bij een dankwoord zonder opsomming houden, of beter nog dit uitzicht op onze geliefde stad vanuit de penthouse van onze tweede overnachtingweek zegt meer dan woorden. Het was fijn even terug te zijn.

Het is moeilijk om zeggen waar we nu thuis zijn, hier en daar voelt vertrouwd. Maar geef gerust je gedacht met een comment. Enkele mogelijke definities volgen hieronder.
Mijn thuis is waar….
- mijn Stella staat, of West-Vleteren of Delirium Tremens… OF mijn Beerstore is
- ik mijn “schoon” familie hoor en zie achter de schermen OF op het scherm
- mijn ene vrienden zijn OF mijn andere vrienden zijn
- mijn collega’s zitten OF mijn laptop staat
- mijn home mijn office is OF de brandstofprijzen records breken
- mijn dualband-GSM werkt OF … is onbereikbaar zijn net een zegen?
- de fluitketel fluit OF de waterkoker afklikt als het water warm is
- Ineke mijn ontbijt maakt OF ik de ochtend voor mij alleen heb
- het samenleven met verschillende culturen of de regering werkt/niet werkt (schrappen wat niet past)
- mijn jetlag het minst is

Enkele sfeerbeelden van onze vliegtuigreis terug naar Canada voor diegenen die de moed nog niet opgegeven hebben onze werkomgeving hier te bezoeken.

maandag 31 maart 2008

Employee of the Month March

Het portret voor de medewerker van de maand is dit keer noodgedwongen een dubbelportret. De bekroonde medewerker wou immers absoluut met “the beautiful ladies” op de foto. Gwen, één van onze externe bezoekers, is de “beautiful lady”. Nochtans mag er met de Employee of the Month niet gelachen worden: Ross is bewakingsagent. Een echte Mountie die bovendien behoort tot het beschermingpeloton van de eerste minister van Canada.

Toen we voorbij wandelden hield hij ons tegen op Parliament Hill. Ross was een gendarm in functie met kogelvrije vest aan. Hij vroeg een tikkeltje nors of we een camera hadden. Verbouwereerd wisten we eerst niet goed wat zeggen maar dan haalde hij zijn Canadees vlagje uit en vertelde allerlei weetjes over de omliggende gebouwen. De eretitel van deze maand wordt dan ook met de glimlach toegekend aan de arm van de wet, die opnieuw bewijst dat er van de meeste Canadezen een hoek af is…

woensdag 26 maart 2008

B2B: to B&B or not to be in Ottawa

Deze maand werden we vereerd met verschillende bezoeken uit het thuisland. De accommodatie van ME heeft dan ook dienst gedaan als tijdelijke B&B. Eerst kwamen Gwen en Joos op visite en vervolgens waren Kurt en Jurgen te gast. We hopen dat ze even veel van onze gastvrijheid genoten hebben als wij van hun gezelschap. Voor diegenen die nog niet beslist hebben of de overtocht de moeite loont, we serveren een ontbijt van pancakes met ahornsiroop à la Canadienne.

Onze charmante B&B kan qua luxe natuurlijk niet tippen aan de prestigieuze hotelketen die ook het Hotel Château Frontenac in Québec City bezit. Nabij de sluizen in Ottawa volgden we de paashaas naar binnen in de lobby van het Hotel Château Laurier. Let ook op het muurtje met de "knipvoeg".

In Montebello deden we een sanitaire stop in Hotel Château Montebello (1930), met 10.000 rondhouten balken de grootste ‘blokhut’ ter wereld. De 20m hoge zeskantige schoorsteen zou ook de hoogste ter wereld zijn.

Een ander pluspunt is onze persoonlijke service. Voor het bezoek van Parc Omega in Montebello bezorgden we de wortels. Dat park is een drive-in wildpark met een route van 10km langsheen dieren in semi-vrijheid. Een onvergetelijke safari want "objects in mirror are closer then they appear".

In Ottawa toonden we in onvervalste diepsneeuw-freestyle de kortste weg langs de sluizen naar de Parliament Hill.
Na een begeleid bezoek van de Kamer, de Senaat en de bibliotheek beklommen we de Peace Tower voor het uitzicht.

Ook het panorama nabij de Alexandra brug (vergelijk met de foto in de banner !) en de trip naar de Rideau watervallen werden geëscorteerd.

Het kan ook anders, we gaan begin april zelf B2B, "Back to Belgium" om te werken want het blijft ook "Back to Business" natuurlijk. Toch is deze trip niet definitief, we keren nog eens terug naar Canada om dan echt terug te keren eind september. We zijn alvast blij dat we voor de komende twee weken onderdak vinden bij familie en vrienden.

vrijdag 21 maart 2008

Spring fever

"Eén vogel maakt de lente niet" zegt een boerenwijsheid en inderdaad al horen we sedert enkele dagen de eerste vogels, er ligt nog een massa sneeuw. De doorgewinterde sneeuwruimer had dus gelijk ! Is het daarom dat er geen engelse vertaling voor "lentekriebels" bestaat? Toch snakt iedereen naar de zomer, het heeft lang genoeg geduurd.... Overtuig jezelf en kijk naar de sneeuwgrafiek van 2007 en van 2008 hieronder. En toch is het record van 1970-1971 (444,1 cm) net niet gebroken want door regen die sneeuw had moeten zijn werd 2007-2008 een goede tweede met 'slechts' 410,7 cm. In een gewoon jaar valt er gemiddeld 237 cm.
Deze uitzonderlijke sneeuwval had het volgende sneeuwbaleffect:
- midden februari liggen de snow dumps al vol, dus men begint her en der de sneeuw op te hopen.
- eind februari begint de voorraad strooizout op te raken, door er meer zand tussen te mengen zal men dit praktisch oplossen.
- midden maart kan men na een sneeuwstorm in de stad met de sneeuw geen blijf, dus iedereen mag dagenlang door de sneeuw van de ongekuiste voetpaden ploeteren.
- eind maart meldt de stad dat de kosten voor het sneeuwruimen zo hoog opgelopen zijn dat een éénmalige bijdrage nodig is om het gat in de stadskas te vullen.

De handschoenen en muts blijven nog even nodig want de temperatuur kan nog steeds van de ene op de andere dag 20°C veranderen! Al is nu wel het seizoen voor het maken van de befaamde ahornsiroop aangebroken. Daarbij moet de temperatuur overdag boven nul zijn en 's nachts onder het vriespunt. Ondanks alles is het rijk van koning Winter langzamerhand uit en is de onvermijdelijke dooi ingezet. De wakken in het ijs op het Rideau kanaal zijn al duidelijk zichtbaar. Die grootste openluchtschaatsring ter wereld is wel tot ons groot jolijt 41 dagen opengeweest, van 25 januari tot 5 maart. Omdat we begin april in Bëlgië zijn, zullen we de zondvloed van smeltwater in de straten missen. Anderzijds hebben we vernomen dat België na het nieuwe fenomeen van 'motsneeuw' ook een "witte Pasen" heeft gehad, waar de opwarming van de Aarde niet allemaal voor zorgt...
Daarom doe ik deze warme oproep: je kan een klein verschil maken door op 29 maart om 20u gedurende 1 uur het licht uit te doen. Earthhour is een wereldwijd symbolisch uur voor de Aarde waaraan ook Ottawa deelneemt.

In tegenstelling tot onze contreien heeft men zich wel goed aangepast aan de winterse condities. Enkele voorbeelden:
- voor de eerste sneeuw repareert iedereen zijn dak
- dakwerkers maken in Québec City de daken vrij van sneeuw en ijspegels
- de honden lopen met winterjassen en 'wintersokken' aan
- sommige mensen trekken een soort 'spijkerschoenen' over hun schoeisel om slipgevaar te beperken
- natte voeten van de plassen smeltwater worden vermeden met gummi-laarzen of botten
- maar eigenlijk gaat het leven gewoon door: men trekt zijn kinderen voort op een sleetje, men jogt in de vrieskou, men bouwt huizen, en zo voort
- vaak gaat men ook op reis naar Midden-Amerika. Radiozenders schenken reizen weg naar tropische bestemmingen en vervelende, ongevraagde telefoonoproepen zeggen dat je een reis naar een paradijselijk oord gewonnen hebt als...
- tot slot kan je net als ons het einde van de winter afwachten in de cinema en de laatste films bekijken, bijvoorbeeld in de nabij gelegen charmante Mayfair. (C$ 6 voor twee films).